Biography Ab Baars (Dutch version see below)
Saxophonist-clarinetist Ab Baars (Magrette, Zeeuws Vlaanderen, 21 November 1955) is a mainstay in a number of important groups from the Dutch improvisation scene, like the Guus Janssen Septet, the Theo Loevendie Quintet, the Instant Composers Pool, the Corkestra and ensembles led by his partner, violist-composer Ig Henneman. The Ab Baars Trio is the main outlet for his work as a band leader and composer. Although he initially plays the soprano and baritone saxophones as well, he concentrates on the tenor saxophone and clarinet. For the latter instrument he consults the American clarinetist John Carter, who helps him to fully master the instrument, and to further develop his idiosyncratic sound. Tonal color and solo structuring are the two main weapons in his musical arsenal. He therefore has a preference for horn players exploring the extremes of tuning and coloring, like the American saxophonists Von Freeman and Albert Ayler. Since a number of years Baars has added the Japanese bamboo flute shakuhachi to his instruments, and has sought specialists to coach him in learning to play it.
Played in
Ab & Terrie saxofoon
Contraband klarinet, sopraansaxofoon, tenorsaxofoon
Groep Ohm tenorsaxofoon
Instant Composers Pool klarinet, tenorsaxofoon
Kenvermogen
1970 - 1975
An uncle gives Ab Baars a tenor saxophone as a present, in a high tuning. When he wants to play pop music in his hometown Eindhoven, he finds out that his saxophone is 'out of tune'. He buys a new instrument and starts playing in various local bands, including the Flying Spiderz. He also becomes a member of the symphonic wind band Philips Harmonie. He discovers jazz and starts taking workshops with bassist Niko Langenhuijsen. In 1975 the workshop leader includes him in the extended sextet version of his Groep Ohm, which is awarded the Wessel Ilcken Prijs (the major Dutch jazz award at the time) in the same year. Baars also makes his recording debut with the Ohm Sextet.
1976 - 1983
Baars starts studying at the Rotterdam Conservatory with Leo van Oostrom and immerses himself in the local improvisation scene. He follows workshops with cornetist Butch Morris, becomes a member of the Bunkersextet, and is one of the founding members of the group Cumulus. With one of his cohorts there, saxophonist and flutist Mariëtte Rouppe van der Voort, he strikes up a musical partnership that will stretch over the next few decades. It is through her that he ends up playing contemporary classical music in Orkest De Volharding. Theo Loevendie hears him playing there and invites him to join his Consort. When Loevendie forms a new quintet in 1983 with the rhythm section of his older quartet (bassist Arnold Dooyeweerd and drummer Martin van Duynhoven), he gets two young horn players on board: trombonist Wolter Wierbos and Ab Baars. The group records one LP for the VARAJazz label in 1985.
1984
Baars records his debut album as a leader for the Data label: Carroussel. On this he plays unaccompanied solos as well as duos and trios with Mariëtte Rouppe van der Voort and pianist Guus Janssen (under the name Trebbel). The pianist includes Baars in his septet, which records an eponymous LP for the Claxon label later that year. Baars is also featured on Guus Janssen's LP '85….86' (1986) and his CD Dancing Series (1988).
1985
Ab Baars joins tenor saxophonist JC Tans's Rockets (later rechristened JC Tans Orchestra) on clarinet and baritone saxophone. He records two albums with the band: Dance of the Tadpoles and Around the World.
1986
Misha Mengelberg asks Ab Baars to replace Paul Termos in the Instant Composers Pool Orchestra. A quarter of a century later the reed player is still one of the mainstays of the ensemble. Mengelberg is the originator of the famous description of Baars's style of playing: 'Ab music.' Bassist Maarten Altena also enlists Baars's services. His arrival turns the Maarten Altena Octet into nonet, which records the LP Quick Step.
1987
The Amsterdam Bimhuis's artistic director, Huub van Riel, invites Ab Baars for the international October Meeting for improvisers. Baars is also on the roster for the second edition in 1991.
1989
A grant from the Dutch Ministry of Culture allows Baars to study with clarinetist John Carter in Los Angeles, whom he admires very much. Until then the Dutchman has been playing 'tenor saxophone on the clarinet' (as he puts it himself), and he truly wants to master the instrument. When Baars is awarded the Boy Edgar Prijs (the major Dutch jazz award) in the same year, Carter is the guest of honor at the award ceremony at the Bimhuis. On this occasion Baars also premieres his new Tentet. Krang is the reed player's first (unaccompanied) solo CD. Later Verderame (1997) and Time to Do My Lions (2010) will follow. For the double album Joggers & Smoggers the improv punk band The Ex surrounds itself with various improvisers, including trombonist Wolter Wierbos and Ab Baars. The reed player will regularly return as a guest with the outfit, and in 2000 he records the duo CD Hef with Terrie Ex, the group's guitarist.
1991
The Ab Baars Trio starts its life, with bassist Wilbert de Joode and drummer Martin van Duynhoven as its members. The band's debut album, released by the Geestgronden label in 1992, is called 3900 Carol Court. It is the address of his teacher John Carter, who passed away earlier that year. The CD contains mainly original compositions by Baars. A Free Step, recorded seven years later, is solely devoted to Carter's music.
1994
Pianist Michiel Scheen, one of the founders of the group Kenvermogen, invites Baars to play the clarinet in the extended, 15 piece line-up of the ensemble, which records an eponymous debut album a year later. Baars is also the horn player in the new quartet which Scheen forms in 2003, and produces the CD Dance, My Dear?
1995
The Ab Baars Trio tours with the American soprano saxophonist Steve Lacy as its guest. For later tours Baars invites trombonist Roswell Rudd (1996 and 1998) and reed player Ken Vandermark (2007 and 2009) as guests with his trio. Baars's partner, violist-composer Ig Henneman, includes him in her Tentet. In 1999 the two form a duo, which makes its recording debut in 2006: Stof.
1996
Ab Baars performs at the festival Improvisaties/'Improvisaties' with shakuhachi player Yoshikazu Iwamoto and the contemporary classical Nieuw Ensemble, conducted by Butch Morris.
1999
Songs is the title of a program in which the Ab Baars Trio explores the music of native Americans. The project is recorded, and a CD is released in 2001.
2002
Ilse van de Kasteelen and Han Buhrs are the Ab Baars Trio's vocal guests for the program De Boksers. It concerns itself with the art of pugilism, both in compositions and improvisations.
2003
Pianist Cor Fuhler includes Ab Baars, who already played a role in his chamber music-like group Carduelis Carduelis, in his medium-sized Corkestra. The nonet's eponymous debut album is released by Data Records. Baars's ongoing duo with Mariëtte Rouppe van de Voort records the CD Veer & Haul in 2003.
2004
With trombonist Joost Buis as a special guest the Ab Baars Trio performs its take on Duke Ellington's music, under the title Kinda Dukish. A CD with the same title is released one year later on the Wig label.
2005
During a tour of Japan Ab Baars buys a shakuhachi, the classical Japanese bamboo flute. He decides he wants to master the instrument properly, and takes lessons from Kees Kort, Christopher Blasdel and Takeo Yamashiro.
2009
After a tasty meal at the Bimhuis Ab Baars, Ig Henneman and Misha Mengelberg record a trio CD with improvisations, named after the dish the three of them ate: Sliptong (the Dutch name for undersized sole). In the same year Evil Rabbit Records releases a duo CD by Ab Baars and bassist Meinrad Kneer. Henneman and Baars start the trio Floating Worlds with the Japanese koto player Michiyo Yagi, exploring the boundaries of Western and Japanese improvisation.
2010
On the occasion of her 25th anniversary as a bandleader (and of her 65th birthday) Ig Henneman forms a new sextet, with Ab Baars as one of its members. In 2011 the group makes its recording debut: Cut A Caper.
2011
American singer Fay Victor and French horn player Vincent Chancey are the guests with the Ab Baars Trio for the program The Invisible Blow, compiled in collaboration with Dutch poetess Anneke Brassinga. In addition to her own poetry she and Baars chose texts by William Carlos Williams, Hans Faverey, Charles Bukowski, Seamus Heaney, W.B. Yeats and Emily Dickinson.

Biografie Ab Baars
Saxofonist-klarinettist Ab Baars (Magrette, Zeeuws Vlaanderen, 21 november 1955) is een steunpilaar van een aantal belangrijke groepen uit de Nederlandse improvisatiescene, zoals het Guus Janssen Septet, het Theo Loevendie Kwintet, de Instant Composers Pool, het Corkestra en ensembles met zijn levenspartner, altvioliste-componiste Ig Henneman. Het Ab Baars Trio is de belangrijkste uitlaatklep voor zijn werk als bandleider en componist. Hoewel hij aanvankelijk ook sopraan- en baritonsaxofoon speelt, concentreert hij zich gaandeweg op tenorsaxofoon en klarinet. Voor dat laatste instrument gaat hij te rade bij de Amerikaanse klarinettist John Carter, die hem helpt zijn weg op het instrument te vinden en zijn eigenzinnige toon verder te ontwikkelen. Klankkleur en solo-opbouw zijn de twee belangrijkste wapens in zijn muzikale arsenaal. Hij heeft daarom een voorkeur voor blazers die de extremen van stemming en kleuring opzoeken, zoals de Amerikaanse saxofonisten Von Freeman en Albert Ayler. Sinds een paar jaar heeft Baars ook de Japanse bamboefluit shakuhachi aan zijn instrumentarium toegevoegd en zich door specialisten laten begeleiden in het leren bespelen ervan.
In bezetting van
Ab & Terrie saxofoon
Contraband klarinet, sopraansaxofoon, tenorsaxofoon
Groep Ohm tenorsaxofoon
Instant Composers Pool klarinet, tenorsaxofoon
Kenvermogen
1970 - 1975
Ab Baars krijgt van een oom een tenorsaxofoon, in hoge stemming. Maar als hij in zijn woonplaats Eindhoven popmuziek wil gaan spelen, ontdekt hij dat zijn saxofoon 'vals' klinkt. Hij koopt een nieuw instrument en gaat in allerlei bandjes spelen, waaronder de Flying Spiderz. Ook wordt hij lid van de Philips Harmonie. Hij ontdekt de jazz en gaat workshops volgen bij bassist Niko Langenhuijsen. In 1975 neemt de workshopleider hem op in zijn tot sextet uitgebreide Groep Ohm, die nog in hetzelfde jaar de Wessel Ilcken Prijs (de voorganger van de Boy Edgar Prijs) krijgt toegekend. Met het Ohm Sextet maakt Baars ook zijn plaatdebuut.
1976 - 1983
Baars gaat studeren aan het Rotterdams Conservatorium bij Leo van Oostrom en hij stort zich in de improvisatiescene aldaar. Hij volgt workshops bij kornettist Butch Morris, wordt lid van het Bunkersextet, en richt later de groep Cumulus op. Met een van de leden daarvan, saxofoniste en fluitiste Mariëtte Rouppe van der Voort, gaat hij een muzikaal partnerschap aan dat zich over de komende decennia zal uitstrekken. Via haar belandt hij ook in Orkest De Volharding, dat hedendaagse gecomponeerde muziek vertolkt. Theo Loevendie hoort hem spelen, en vraagt hem voor zijn Consort. Als Loevendie in 1983 een nieuw kwintet formeert, met de ritmesectie van zijn kwartet (bassist Arnold Dooyeweerd en drummer Martin van Duynhoven), vraagt hij twee jonge blazers naast zichzelf: trombonist Wolter Wierbos en Ab Baars. Voor het VARAJazz-label maakt de groep in 1985 een LP.
1984
Voor het Data-label neemt Baars zijn debuutalbum op, Carroussel. Hierop is hij zowel solo te horen als in duo- en trio-bezetting met Mariëtte Rouppe van der Voort en pianist Guus Janssen (onder de naam Trebbel). De laatste neemt hem op in zijn septet, dat in hetzelfde jaar een titelloze LP laat verschijnen op het Claxon-label. Ook op Guus Janssens LP '85….86' (1986) en zijn CD Dancing Series (1988) is Baars te horen.
1985
Als klarinettist en baritonsaxofonist gaat Ab Baars deel uitmaken van de Rockets van tenorsaxofonist JC Tans (later omgedoopt tot JC Tans Orchestra). Hij speelt mee op de albums Dance Of The Tadpoles en Around The World.
1986
Misha Mengelberg vraagt Ab Baars als opvolger van Paul Termos in het Instant Composers Pool Orchestra. Een kwart eeuw later is de rietblazer nog steeds een van de steunpilaren van het orkest. Van Mengelberg is de typerende omschrijving van Baars' stijl: 'Ab-muziek.' Ook Maarten Altena doet een beroep op Baars. Door de komst van de rietblazer wordt het Maarten Altena-octet uitgebreid tot een nonet, dat de LP Quick Step opneemt.
1987
De artistiek leider van het Bimhuis, Huub van Riel, vraagt Ab Baars als een van de deelnemers aan de internationaal bezette October Meeting voor improvisatoren. Ook bij het vervolg, in 1991, is Baars van de partij.
1989
Een beurs van het ministerie van WVC stelt Baars in staat om te gaan studeren bij de door hem bewonderde klarinettist John Carter in Los Angeles. Naar eigen zeggen speelt de Nederlander tot dan toe 'tenorsaxofoon op de klarinet', en hij wil het instrument echt beheersen. Als in hetzelfde jaar de Boy Edgar Prijs aan Baars wordt toegekend, is Carter de hoofdgast bij het concert ter ere van de uitreiking in het Amsterdamse Bimhuis. Bij die gelegenheid gaat Baars' nieuwe Tentet in première. Met Krang levert de rietblazer zijn eerste (onbegeleide) solo-CD af. Later zullen Verderame (1997) en Time To Do My Lions (2010) volgen. De impro-punkband The Ex omringt zich voor de dubbel-CD Joggers & Smoggers met een aantal belangrijke improvisatoren, onder wie trombonist Wolter Wierbos en Ab Baars. De rietblazer zal geregeld als gast terugkeren bij de band, en neemt in 2000 de duo-CD Hef op met Terrie Ex, de gitarist van de groep.
1991
Het Ab Baars Trio gaat van start, met bassist Wilbert de Joode en drummer Martin van Duynhoven. De debuut-CD, die in 1992 op het label Geestgronden uitkomt, heet 3900 Carol Court. Het is het adres van zijn leermeester John Carter, die eerder dat jaar is overleden. Het album bevat vrijwel uitsluitend eigen composities van Baars. A Free Step, dat zeven jaar later uitkomt, is geheel gewijd aan werk van Carter.
1994
Pianist Michiel Scheen, een van de oprichters van de groep Kenvermogen, nodigt Baars uit om klarinet te komen spelen in de uitgebreide, 15-koppige bezetting van het ensemble, dat een jaar later een titelloos debuutalbum uitgeeft. Baars is ook de blazer in het nieuwe kwartet dat Scheen in 2003 formeert, en dat te horen is op de CD Dance, My Dear?
1995
Het Ab Baars Trio maakt een tournee met als gast de Amerikaanse sopraansaxofonist Steve Lacy. Bij latere tournees nodigt Baars trombonist Roswell Rudd (1996 en 1998) en rietblazer Ken Vandermark (2007 en 2009) als gasten bij zijn trio uit. Baars' levenspartner, altvioliste-componiste Ig Henneman, vraagt hem in haar Tentet. In 1999 vormen de twee ook een duo, dat in 2006 een debuutalbum het licht laat zien: Stof.
1996
Ter gelegenheid van het festival Improvisaties/'Improvisaties' treedt Ab Baars op met de shakuhachi-speler Yoshikazu Iwamoto en het hedendaagse Nieuw Ensemble onder leiding van Butch Morris.
1999
Songs is de titel van een programma waarin het Ab Baars Trio aan de slag gaat met de muziek van Amerikaanse indianen. Van het project verschijnt in 2001 een CD.
2002
Ilse van de Kasteelen en Han Buhrs zijn de vocale gasten bij het Ab Baars Trio. Het programma dat zij vertolken heet De Boksers, en handelt over de bokssport, zowel in composities als improvisaties.
2003
Pianist Cor Fuhler neemt Ab Baars, die ook al een rol speelde in zijn kamermuziekachtige groep Carduelis Carduelis, op in zijn middelgrote Corkestra. Het titelloze debuutalbum van het nonet verschijnt op het label Data. Van het duo dat Baars nog steeds met Mariëtte Rouppe van de Voort vormt, verschijnt in 2003 de CD Veer & Haul.
2004
Uitgebreid met trombonist Joost Buis stort het Ab Baars Trio zich op het oeuvre van Duke Ellington, onder de titel Kinda Dukish. De gelijknamige CD komt een jaar later uit op het Wig-label.
2005
Tijdens een Japanse tournee koopt Ab Baars een shakuhachi, de klassieke Japanse bamboefluit. Hij besluit zich op het instrument te bekwamen en neemt les bij Kees Kort, Christopher Blasdel en Takeo Yamashiro.
2009
Na een smakelijke maaltijd in het Bimhuis nemen Ab Baars, Ig Henneman en Misha Mengelberg een trio-CD met improvisaties op, genoemd naar het gerecht dat de drie hebben gegeten: Sliptong. In hetzelfde jaar verschijnt op het label Evil Rabbit een duo-CD van Ab Baars met bassist Meinrad Kneer. Met de Japanse koto-speelster Michiyo Yagi beginnen Henneman en Baars het trio Floating Worlds, dat de grenzen van de westerse en Japanse improvisatie verkent.
2010
Als Ig Henneman ter gelegenheid van haar 25-jarig bandleiderschap (en haar 65ste verjaardag) een nieuw sextet formeert, is Ab Baars een van de leden. In 2011 verschijnt het plaatdebuut van de groep: Cut A Caper.
2011
Met zangeres Fay Victor en hoornist Vincent Chancey als gasten speelt het Ab Baars Trio het programma The Invisible Blow, samengesteld in samenwerking met dichteres Anneke Brassinga. Naast haar eigen poëzie heeft zij samen met Baars teksten gekozen van onder anderen William Carlos Williams, Hans Faverey, Charles Bukowski, Seamus Heaney, W.B. Yeats en Emily Dickinson.